fbpx




HELP - IK DURF GEEN HULP TE VRAGEN

‘It takes a village to raise a child’ wordt vaak gezegd – en ik ben het er wel mee eens, maar onze realiteit is anders.
We hebben het allemaal druk. We hebben allemaal verplichtingen, willen alles goed doen, de beste mama, partner, dochter, werknemer, werkgever… zijn. De lat ligt hoog. De druk neemt toe – want wat de ander aankan, moeten wij toch ook minimaal aankunnen?

En de ander – die heeft het net zo druk. De ander heeft ook maar 24 uur per dag. De druk is daar even hoog. Hoe kunnen we elkaar dan nog helpen?

Ook hulp vragen wordt zo lastig. Want: aan wie moet je het dan vragen? En wat heb je nou eigenlijk precies nodig? Is het niet ook een beetje egoïstisch om hulp te vragen? De ander heeft er toch ook helemaal geen tijd voor…

Laatst vroeg ik in mijn Insta-story of jullie makkelijk om hulp vragen en maar liefst 80% van de mama’s antwoordde dat zij het lastig vinden om hulp te vragen. Niet om hulp durven vragen betekent niet alleen het zelf willen/moeten doen. Het betekent ook doorgaan als je eigenlijk een pauze nodig hebt, het betekent over je grenzen heen gaan, niet voldoende tijd voor jezelf vrij maken, jezelf niet op de eerste plek zetten, leeglopen, de signalen van je lichaam negeren.

En hey, wij moeders kunnen veel. We krijgen dingen voor elkaar, we zorgen, we hebben lief, we creëren, we troosten, we koken, we kleden aan, we zijn er – altijd! Maar soms mogen – nee, MOETEN – we ook een stapje terug doen, bijkomen, opladen, onze aandacht en liefde alleen op onszelf richten, kijken naar wat wij nodig hebben, om hulp vragen en onze grenzen serieus nemen. Ook een superheldin heeft soms een pauze nodig! 🙂

Maar wat maakt het nou zo lastig om hulp te vragen of aan te nemen als deze wordt aangeboden?
Vaak zijn het onze eigen gedachten waar we ons gek door laten maken:

  • …maar hij/zij heeft het ook druk…
  • …ik moet dit wel aankunnen, zij/hij doet het toch ook allemaal…
  • …wat als hij/zij ‘nee’ zegt?
  • …straks denken ze dat ik het niet zelf kan…
  • …verdien ik hun hulp wel?

Het zijn onzekerheden die opspelen en vaak eindigen we ons intern gesprek dan maar met ‘ik doe het wel zelf’ en zijn we weer terug bij af.
Laten we daarom even wat beter naar een paar veelvoorkomende gedachten kijken die ons tegen kunnen houden.

  • …maar hij/zij heeft het ook druk…
    Klopt, we hebben het allemaal druk. Maar op sommige dagen is het wat rustiger dan op andere en misschien kun je elkaar hierin wel helpen om meer balans te vinden. Misschien kan jij de ander helpen wanneer jij het wat rustiger hebt en de ander jou als het voor haar/hem uitkomt. Soms maakt het ook helemaal niet uit of je nou op 1 of op 2 kinderen past en geef je elkaar zo de mogelijkheid om even tijd voor jezelf te hebben. Zolang jullie allebei eerlijk aangeven wat wel en niet kan en jullie eigen grenzen blijven bewaken, heeft het dus alleen maar voordelen – ook als we het allemaal druk hebben.

  • …ik moet dit wel aankunnen, zij/hij doet het toch ook allemaal…
    Dit is één van de meest voorkomende leugens die we onszelf op bijna dagelijkse basis vertellen. We vergelijken de voorkant (dat wat we zien, dat wat de ander deelt), met onze achterkant (the reallife, alles wat er speelt en gebeurt) en zo’n vergelijking zullen we altijd verliezen. Mijn punt is – je weet nooit wat de ander wel of niet allemaal doet, je weet nooit waar de ander hulp bij krijgt en waar niet en dat doet er uiteindelijk ook helemaal niet toe, want jij bent niet de ander. Jij bent jij – je hebt een ander leven, je hebt andere doelen, andere hobby’s, ander werk, een andere partner, een ander kind… Blijf daarom altijd luisteren naar jezelf en naar je lichaam en bewaak jouw grenzen. Als iets je te veel wordt, kijk hoe je de druk kunt verlichten: is dat wat je denkt te moeten doen echt zo belangrijk? Doet het ertoe? Wat gebeurt er als je het niet doet? Kan je hulp vragen? Kan je het uitbesteden?
    Hulp vragen is geen zwakte en hulp vragen betekent niet dat je iets niet aankunt of zelfs faalt! Hulp vragen betekent dat je jezelf en je eigen grenzen kent en respecteert, dat je vertrouwen hebt in jezelf en de ander en dat je bereid bent om een stukje controle los te laten – allemaal mooie, sterke eigenschappen.

  • …wat als hij/zij ‘nee’ zegt?
    Vaak zijn we simpelweg bang voor afwijzing. Want: wat als diegene ons dan niet meer aardig vindt? Wat als we de ander lastigvallen met al onze hulpvragen? Ik begrijp deze gedachten heel goed, en ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik daar nooit last van heb, maar als we er bewust naar kijken dan zijn het dus ook alleen maar dat: gedachten – onze eigen gedachten en we vullen vanuit deze negatieve en angstige gedachten iets in voor de ander. Best arrogant eigenlijk dat we dus denken zelf beter te weten wat iemand anders denkt of gaat zeggen, toch?
    En over afwijzing gesproken – ook dat is een aanname die we doen. Want waarom moeten we het meteen als afwijzing zien? De ander bewaakt met een ‘nee’ gewoon zijn eigen grenzen en daarbij gaat het dus helemaal niet om ons. Probeer jezelf daarom niet centraal te stellen in je hulpvraag. Jij wordt dan ook niet afgewezen, het gaat niet om jou als persoon – jouw hulpvraag wordt afgewezen en daar is helemaal niets mis mee.
  • …straks denken ze dat ik het niet zelf kan…
    Ook hier gaat het weer om een gedachte in onszelf (vanuit onze innerlijke criticus) die we zomaar op de ander projecteren. We zijn er vaak helaas zo gewend aan geraakt om negatief tegen onszelf te praten en te focussen op dat wat in onze ogen misgaat of niet lukt, dat we er automatisch vanuit gaan dat de ander ook zo over ons denkt. Dit heeft dan ook met een stukje zelfvertrouwen en zelfliefde te maken. Als er weer zo’n gedachte in je opkomt, probeer je er dan bewust van te worden. Luister en kijk naar waar deze vandaan komt en misschien lukt het je dan ook deze gedachte om te buigen in iets positiefs. Praat bewust elke dag een paar minuten lief tegen jezelf. Als iets niet lukt, zie het als een leerproces – je faalt niet, je leert. Geef jezelf ook toestemming om fouten te maken en de ruimte om te ontdekken. En als je meer zelfvertrouwen hebt opgebouwd, zal je het ook veel makkelijker vinden om hulp te vragen, want dan weet je: ik KAN het zelf, maar ik mag ook mijn grenzen bewaken en voor mezelf zorgen! Hoe mooi is het als je jezelf vanuit die energie – vol zelfvertrouwen – kwetsbaar durft op te stellen en om hulp durft te vragen!
  • …verdien ik hun hulp wel?
    Deze vraag hangt nauw samen met de vragen: wat gun ik mezelf? Welk leven gun ik mezelf? Wat vind ik mezelf waard? Probeer deze vragen eens bewust voor jezelf te beantwoorden. Als je het lastig vindt om deze vragen te beantwoorden, schrijf dan op wat je een lieve vriendin, je partner of je kind zou wensen. Wat verdienen zij volgens jou? Wat gun je hen? Misschien kan je nu de ander vervangen met jezelf – want ook jij verdient dit, ook jij verdient het allerbeste, ook jezelf mag je alles gunnen! Kijk naar je dromen en verlangens, kijk naar wat jij nodig hebt om voldoende energie te hebben voor jezelf en jouw omgeving – en neem jouw behoeftes serieus.

Een gedachte die mij ook altijd helpt om me open te stellen om hulp te vragen en te ontvangen is deze: als jij om hulp vraagt of hulp aanneemt, geef je een ander de kans om te geven. Als jij niet om hulp vraagt of hulp weigert, dan ontneem je de ander de kans om te kunnen geven.
Geven is iets dat ons blij maakt, waar we zelf ook voldoening uit halen, het geeft ons een fijn gevoel en – zoals meerdere studies al hebben bewezen – draagt het bij aan hoe gelukkig we ons voelen. Denk er dus elke keer, dat je niet durft te vragen of hulp aan te nemen, ook aan, dat je iemand anders misschien heel blij kunt maken als je het wel doet en de ander jou heel blij kan maken door jou te helpen – en die kans wil je vast niet mislopen, toch?

In het Seasons of Motherhood Programma gaan we hier dieper op in en krijg je naast de tools om vaker hulp te durven vragen ook een hoop informatie, oefeningen en tips om zelf aan de slag te kunnen gaan met onder meer bewustwording, het opbouwen van zelfvertrouwen, het omgaan met jouw innerlijke criticus en het aanwakkeren van meer zelfliefde. Benieuwd? Klik dan hier voor meer info.


Mama, you got this!

Liefs, Evi




Geef een reactie

%d bloggers liken dit: