fbpx




DE ACHTBAAN VAN HET MOEDERSCHAP

Moeder zijn is leuk, hebben ze gezegd.
Moederschap is het mooiste wat er is.
Je krijgt er zo veel voor terug.
Een lach en alle pijn is vergeten, hebben ze gezegd.

En zoveel ik ook van mijn kinderen hou, NEE –  het moederschap is niet alleen maar leuk.
Het is niet alleen maar mooi. JA, je krijgt er heel veel voor terug, maar je geeft ook elke dag alles wat je hebt.
Ik had dat graag willen weten!  

Begrijp me niet verkeerd – ik heb helemaal geen spijt en mijn jongens zijn mijn alles. Een leven, een wereld, een bestaan zonder hen – ik zou het me nooit meer voor kunnen stellen en nooit willen! Alleen had ik wel graag willen weten, wat het moederschap allemaal inhoud.
Misschien had ik me beter voor kunnen bereiden. Misschien valt er ook helemaal niets om voor te bereiden. En misschien zei er weleens iemand iets over en wou ik het alleen niet horen of niet geloven. Misschien dacht ik dat het bij mij gewoon anders zou zijn – zoals in de plaatjes, in films en in reclamespots. Misschien is het omdat ik zo jong moeder ben geworden. Er niet over na had gedacht, geen seconde eraan heb getwijfeld dat het moederschap iets voor mij is. Ik wist altijd al dat ik moeder wilde worden en het liefst een jonge mama.

Dus daar was ik dan op mijn 24stemet een klein hummeltje op mijn arm en het ging me allemaal best wel goed af. Maar het was ook zwaar en vermoeiend. Ik voelde opeens zo veel verantwoordelijkheid en dat maakte me (en maakt me vaak nog steeds) bang. Risico’s nemen werd opeens een heel ander verhaal. Het leek alsof een tweestrijd in mij was ontstaan: aan de ene kant wou ik mijn dromen waar maken, de wereld ontdekken, nog zo veel leren, een baan vinden die nou echt bij me paste en die ik niet alleen maar had om geld te verdienen, mezelf leren kennen… en aan de andere kant wou ik er zo veel mogelijk zijn voor mijn kind en mijn gezin, was ik blij dat ik een vast inkomen had en zo voor stabiliteit en veiligheid kon zorgen.
Nooit had ik gedacht hoeveel het moederschap kon veranderen. Mijn prioriteiten, mijn gedachten, mijn perspectief op het leven en dan heb ik het nog niet eens over mijn lichaam, mijn hormonen, mijn sociale contacten… Moeder worden heeft heel mijn leven veranderd, op alle gebieden die ik me maar voor kan stellen – positief EN negatief. 

Waarom wist ik dat niet? Waarom had ik dat niet eerder gehoord? Of lag het gewoon aan mij? Vond alleen ik het zwaar? Was ik gewoon niet gemaakt voor het moederschap?
Ik begon erover te praten met andere moeders en hoorde steeds weer dezelfde verhalen. Dat was geruststellend (phieuw, het lag dus niet aan mij), maar aan de andere kant ook frustrerend – iedereen wist het, maar niemand deelde het met ‘niet-ouders’.

Later merkte ik dat ik dat soms  ook moeilijk vond en liever relativeerde. Ik had het gevoel dat ik anders een mooie droom van iemand afpakte, ze van hun roze wolk ging schoppen, maar ik zag ook dat het nodig was om erover te praten, taboes weg te nemen en een zo compleet mogelijk plaatje te laten zien. Niet om moeders af te schrikken of te ontmoedigen, maar juist om hen te laten weten dat het ok is, dat het mag, dat het er allemaal bij hoort en dat het zeker niet aan hun kwaliteit als ouder ligt als het tegenvalt. Juíst om twijfels, onzekerheid en vooroordelen weg te nemen.

Het moederschap is mooi en zwaar, ik leer elke dag over anderen en over mezelf, het laat me huilen en lachen, maakt me diep verdrietig en intens gelukkig, heeft me ontzettend bang en onwijs sterk gemaakt, het heeft mijn wereld op z’n kop gezet en ik zou het voor geen goud willen missen. Het is het natuurlijkste, het mooiste, het meest vervullende wat ik ooit heb mee mogen maken, maar ook het moeilijkst en het zwaarste wat ik ooit heb gedaan.
En ik wil het met jou delen. Jou laten lachen, jou laten huilen, je laten zien dat het er allemaal bij hoort en dat je het soms best even kut mag vinden allemaal! 

Mama, you got this!

Liefs, Evi




Geef een reactie

%d bloggers liken dit: